Note:
This story is solely my own work and is based entirely on my imagination. It is not taken from real-life characters or events, and any similarities are purely coincidental. Use of this work in any form requires my permission.
కిషోర్ : అంటే... నువ్వు ఏం చెప్తున్నావ్ రా...?
రవి : ఈ ఇంట్లో మనం కాకుండా వేరే ఎవరో ఉన్నారు................
కిషోర్ : ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం...? చాలా భయంగా ఉంది రా. మనం ఇలా వచ్చి ఇరుక్కుపోతామని అసలు అనుకోలేదు.
రవి : కంగారు పడకు. నాకు కూడా భయంగానే ఉంది. కానీ మనం భయాన్ని వదిలి ఆలోచిస్తేనే ఇక్కడి నుంచి బయటపడగలం. అర్థమైందా...?
కిషోర్ : హ్మ్... కానీ ఎలా??
రవి : సౌండ్ చేయకు. సైలెంట్గా మనం ఈ ఇంట్లో ఎక్కడైనా ఎగ్జిట్ ఉందేమో వెతుకుదాం.
కిషోర్ : ఓకే... సరే రా.
రవి : పద.
కిషోర్ : పోనీ... మన ఫ్యాక్టరీ colleagues ఎవరికైనా కాల్ చేసి హెల్ప్ అడుగుదామా...?
రవి : ఈ టైమ్లో వచ్చి మనకు ఎవరు హెల్ప్ చేస్తారు రా...? అలానే ఫోన్లో సిగ్నల్ కూడా లేదు.
అలా రవి, కిషోర్ ఇద్దరూ చీకట్లో మెల్లగా ఎగ్జిట్ కోసం సెల్ఫోన్ టార్చ్లైట్ వేసుకుని వెతుకుతున్నారు. మరోపక్క ఆ ఏడుపు శబ్దం మాత్రం ఆగకుండా వినిపిస్తూనే ఉంది.
అంతలో వాళ్లకి ఒక చిన్న రూమ్ కనిపించింది...
రవి : రేయ్... ఇక్కడ ఒక రూమ్ ఉంది చూశావా...?
కిషోర్ : ఒకవేళ అందులో ఏదైనా ఎగ్జిట్ ఉండొచ్చు. చూద్దాం పద.
ఇద్దరూ ఆ రూమ్లోకి వెళ్లారు.
రవి : రేయ్... ఇక్కడ ఎగ్జిట్ లేదు. కానీ ఒక చిన్న విండో ఉంది. బ్రేక్ చేద్దామా...?
కిషోర్ : హా... ఇక్కడ ఒక రాడ్ ఉంది, ఆగు.
ఇద్దరూ చాలాసేపు ప్రయత్నించారు. కానీ అది పనిచేయలేదు.
రవి : రేయ్... ఇది మనం బ్రేక్ చేయలేం. కానీ ఇక్కడి నుంచి మనం ఎవరికైనా హెల్ప్ అడగొచ్చు.
కిషోర్ : కరెక్టే... కానీ ఈ టైమ్లో ఎవరు ఉండరు కదా...?
రవి : అవును. .. ఒక పని చెయ్. ఆ డోర్ క్లోజ్ చెయ్. ఈ నైట్ అంతా మనం ఈ చిన్న రూమ్లోనే ఉండిపోదాం. ఎర్లీ మార్నింగ్ ఎవరో ఒకరు ఈ దారిలో రావచ్చు. అప్పుడు వాళ్లని ఈ విండో ద్వారా హెల్ప్ అడుగుదాం.
కిషోర్ : ఓకే.
డోర్ లాక్ చేసుకుని, ఆ చిన్న రూమ్లో వాళ్లు ఇద్దరూ భయంతో కూర్చున్నారు. బయట గాలి శబ్దం, దూరంగా వినిపిస్తున్న ఏడుపు... ఆ రాత్రిని ఇంకా భయంకరంగా మార్చేశాయి.
Early Morning :
రవి : రేయ్... లేవరా! టైమ్ 6 అయింది.
కిషోర్ : అసలు నిద్ర పడితే కదరా లేవడానికి...! నైట్ అంతా భయంతో కంటిమీద కునుకు లేదు రా బాబు.
రవి : ఇక్కడి నుంచి బయటపడటానికి ఇదే కరెక్ట్ టైమ్. చుట్టూ పొలాలు ఉన్నాయి. ఎవరో ఒకరు పొలం పనికి వస్తారు. వాళ్లని హెల్ప్ అడుగుదాం.
కిషోర్ : ఓకే రా... డన్.
రవి, కిషోర్ ఇద్దరూ విండో దగ్గరకు వెళ్లి ఎవరైనా వస్తారేమో అని చూస్తున్నారు.
అంతలో ఒక పెద్దాయన సైకిల్ తొక్కుకుంటూ ఆ ఇంటి వైపు వస్తున్నాడు.
అది చూసిన రవి ఒక్కసారిగా గట్టిగా —
“హెల్ప్..! హెల్ప్ సర్..! ఇక్కడ చూడండి..!”
అని అరవడం మొదలుపెట్టాడు. కిషోర్ కూడా భయంతో గట్టిగా అరవసాగాడు.
ఆ అరుపులు విన్న ఆ పెద్దాయన ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యాడు.
"వీళ్ళు ఎవరు...? అసలు లోపలికి ఎలా వెళ్లారు...?" అని ఆశ్చర్యపోతూ ఆ ఇంటి దగ్గరకు వచ్చి డోర్ ఓపెన్ చేసి వాళ్లని బయటకి తీసుకొచ్చాడు.
ఆ పెద్దాయన ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు :
“మీరు ఎవరు...? అసలు మీకు ఈ house గురించి ఏమైనా తెలుసా...? లోపలికి ఎందుకు వెళ్లారు...?”
రవి : తెలియదు సర్... మా టైమ్ బాలేక మా బైక్కి ప్రాబ్లమ్ వచ్చి అలా వెళ్లాం...
అని జరిగినదంతా చెప్పాడు.
అప్పుడు ఆ పెద్దాయన గంభీరంగా అన్నాడు :
“ఏమైనా... మీరు చేసింది చాలా ప్రమాదకరమైన సాహసం. అసలు ఆ house లో ఏముందో... అది ఎంత dangerో మీకు తెలియదు. మీరు ఇక నుంచి చాలా carefulగా ఉండండి. ఎందుకంటే అందులో నుంచి బయటకు వచ్చిన వాళ్లు ఎవరూ ప్రశాంతంగా లేరు...”
రవి : ఏమిటి మీరు మాట్లాడేది...? మాకు ఏం అర్థం కావట్లేదు.
ఆ పెద్దాయన నెమ్మదిగా చెప్పడం ప్రారంభించాడు :
“ఆ house లో ఒక ప్రేతాత్మ ఉంది... చాలా ఏళ్లుగా. అందుకే అందులోకి ఎవరూ వెళ్లరు. ఒకవేళ వెళ్లినా... వాళ్లు అంత easyగా బయటకు రారు. ఒకవేళ వచ్చినా... వాళ్లని ఆ ఆత్మ వెంటాడి వేధిస్తుంది...”
ఆ మాటలు విన్న రవి, కిషోర్లకు ఒక్కసారిగా మాటలు రావడం మానేశాయి...
వాళ్ల గుండెల్లో భయం మరింత పెరిగింది...
No comments:
Post a Comment